Jakie są najważniejsze aktualizacje w raporcie GOLD 2026? Jak zmieniły się schematy leczenia farmakologicznego POChP? Podsumowanie znajdą Państwo w tym artykule.... Czytaj więcej >

Kryzys klimatyczny i sytuacja demograficzna wymagają zrównoważonego rozwoju ochrony zdrowia, w tym w obszarze chorób płuc. Jakie są najskuteczniejsze strategie zmniejszania wpływu leczenia... Czytaj więcej >

Ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał czy udar, jest często niedoszacowane u pacjentów z POChP, mimo że to jedna z głównych przyczyn zgonów w tej grupie chorych.... Czytaj więcej >

U części chorych na POChP mogą występować pewne cechy astmy, niezależnie od braku jej rozpoznania. Jest to populacja zwiększonego ryzyka zaostrzeń POChP. Jak leczyć takich pacjentów? Nowa... Czytaj więcej >

Górne i dolne drogi oddechowe tworzą anatomiczną i histologiczną ciągłość, a procesy zapalne toczące się w jednej ich części mogą oddziaływać na cały układ oddechowy. Kluczową rolę... Czytaj więcej >

Rozwój leków wieloskładnikowych w inhalatorach pMDI wiąże się z wieloma wyzwaniami, którym można sprostać dzięki zastosowaniu nowoczesnych formulacji. Wykorzystanie fosfolipidowych cząstek... Czytaj więcej >

POChP wiąże się z istotnie zwiększonym ryzykiem chorób i incydentów sercowo-naczyniowych. Raport GOLD 2025 opisuje współzależność układu oddechowego i układu krążenia w POChP,... Czytaj więcej >

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. U pacjentów z POChP choroby sercowo-naczyniowe występują częściej niż w... Czytaj więcej >

Badania kliniczne to podstawowe narzędzie do udowodnienia bezpieczeństwa i skuteczności leku. Z uwagi na ograniczenia w prowadzeniu tego typu badań, w tym przede wszystkim kryteria... Czytaj więcej >

Stosowanie protokołu wypisu chorego hospitalizowanego z powodu zaostrzenia POChP pozwala na osiąganie korzystnych dla pacjenta rezultatów. Uzyskanie optymalnych efektów wymaga jednak prawidłowego... Czytaj więcej >

Depozycja płucna jest ważnym parametrem wpływającym na skuteczność leków wziewnych. Na depozycję wpływa szereg czynników, w tym wiele zależnych od siebie nawzajem, m in.: formulacja, w tym... Czytaj więcej >

Leki wziewne stanowią podstawę farmakoterapii chorób układu oddechowego, w tym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dla zapewnienia optymalnej efektywności terapii inhalacyjnej... Czytaj więcej >

Nawet 1 umiarkowane zaostrzenie przyspiesza progresję POChP i zwiększa ryzyko kolejnych zaostrzeń i zgonu. Coraz większą wagę przykłada się do optymalizacji terapii w celu zmniejszenia ryzyka... Czytaj więcej >

Depozycja płucna to jeden z ważnych czynników składających się na efektywność kliniczną leków wziewnych. Poniższy artykuł opisuje pierwsze badanie porównujące depozycję trzech wziewnych... Czytaj więcej >

Chorzy na POChP znajdują się w grupie szczególnego ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału serca czy udaru. Z poniższego artykułu dowiedzą się Państwo więcej na temat związku... Czytaj więcej >

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to obecnie jedna z głównych przyczyn zgonów na świecie. Zaostrzenia POChP są kluczowymi zdarzeniami w przebiegu tej choroby, gwałtownie... Czytaj więcej >

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to obecnie 3. przyczyna zgonów na świecie. Szacuje się, że każdego roku na POChP może umierać ponad 3 miliony ludzi. Zaostrzenia POChP, będące... Czytaj więcej >

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest pełna paradoksów. Mimo że ciężkie zaostrzenie POChP ma podobne lub gorsze rokowania co zawał serca, to sam termin „zaostrzenie” jest mało... Czytaj więcej >

POChP to niezależny czynnik ryzyka chorób i incydentów sercowo-naczyniowych. Zaostrzenia POChP znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia zawału serca, udaru i zgonu. W poniższym artykule... Czytaj więcej >

Zaostrzenie jest w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) najbardziej istotnym zdarzeniem medycznym – pod względem rokowania dla pacjenta, przyszłego tempa progresji choroby oraz... Czytaj więcej >

W prezentacji omówiono najważniejsze oceny aktywności tocznia klinicznej jak SLEDAI-2K (Systemic Lupus Erythematosus Disease Activity Index 2000), BILAG (British Isles Lupus Activity Group), PGA (Physician Global Assessment) oraz kryteria odpowiedzi klinicznej jak SRI (SLE Responder Index) oraz BICLA (BILAG-based Composite Lupus Assessment) w kontekście dwóch badań klinicznych: TULIP-1 oraz TULIP-2. Kwestionariusz SLEDAI zawiera 24 pytania i jest dość łatwy do wypełnienia; zajmuje lekarzowi około 10 minut, zaś odpowiedź jest zero-jedynkowa. Kwestionariusz BILAG z kolei składa się z 97 pytań i istnieje 5 różnych odpowiedzi na każde z nich. Wymaga znacznie więcej czasu na wypełnienie (około 50 minut), dokładnego przeszkolenia zaś dla odczytania wyniku potrzebna jest specjalna aplikacja. BILAG ujmuje precyzyjnie dynamikę ciężkości objawów wewnątrz różnych narządów zajętych w toczniu. Prostą skalą oceny tocznia jest PGA, którą wypełnia lekarz na wizualnej skali od 0 do 3 jednostek. SRI-4 stanowi kryterium odpowiedzi, zaś liczba 4 oznacza, iż nastąpiło zmniejszenie wartości SLEDAI-4 o co najmniej 4 punkty względem wartości początkowej. Wymaga również wykonania dodatkowo kwestionariusza BILAG oraz PGA. Kryteria odpowiedzi BICLA wymagają również znajomości obu wymienionych kwestionariuszy (SLEDAI oraz BICLA i oceny PGA). Warunkiem niezbędnym jest poprawa we wszystkich 9 układach czy narządach, w których punktacja wskazywała na dość aktywną postać tocznia (punktacja A lub B) oraz iż nie było pogorszenia ze strony pozostałych narządów. Piśmiennictwo: 1. Mikdashi J, Nived O. Arthritis Res Ther. 2015;17:183. 2. Gladman DD, et al. J Rheumatol. 2002;29:288–91. 3. Ramsey-Goldman R, Isenberg DA. Arthritis Rheum. 2003;49:S225–33. 4. Furie RA, et al. Lancet Rheumatol. 2019;1:e208–219. 5. Furie RA, et al. Arthritis Rheum. 2009;61:1143–51. 6. Ceccarelli F, et al. Autoimmun Rev. 2015;14:601–8;.7. Castrejón I, Tani C, Jolly M, Huang A, Mosca. Clin Exp Rheumatol. 2014;32(5)(suppl 85):S85-S95.

Badania pochodzące z rzeczywistej praktyki lekarskiej są cennym uzupełnieniem naszej wiedzy. Z poniższej prezentacji dowiedzą się Państwo m.in. jaka jest częstość występowania astmy eozynofilowej na świecie (rejestr ciężkiej astmy ISAR), jaka jest skuteczność i bezpieczeństwo terapii benralizumabem w warunkach „real life”.

Jak bezpiecznie odstawiać doustne glikokortykosteroidy u chorych na ciężką astmę? Odpowiedź na to i wiele innych pytań znajdą Państwo w sesji pytań i odpowiedzi z udziałem wybitnych specjalistów: prof. Lucyny Papierskiej oraz dr n.med. Aleksandry Kucharczyk.

Jak bezpiecznie odstawiać lub redukować dawki doustnych glikokortykosteroidów z uwzględnieniem czynności kory nadnerczy? Pierwsze w Polsce zalecenia ekspertów dotyczące zasad postępowania u chorych z rozpoznaniem ciężkiej astmy leczonych przewlekle glikokortykosteroidami systemowymi przedstawia endokrynolog, profesor Lucyna Bednarek-Papierska w poniższym wykładzie.

Zaostrzenie to najistotniejsze zdarzenie medyczne w POChP, wiążące się ze znacznymi konsekwencjami, w tym z istotnie większym ryzykiem zgonu. Mimo że wystąpienie poprzednich zaostrzeń jest najlepszym predyktorem kolejnych, również pacjenci objawowi bez takiej historii są narażeni na zaostrzenia POChP. O skali i konsekwencji zaostrzeń opowiadają prof. Joanna Chorostowska-Wynimko, prof. Robert Mróz i dr Rafał Dobek.

W przypadku wystąpienia zaostrzenia POChP ważne jest podjęcie przez pacjenta odpowiednich i wystarczająco szybkich działań. Duży odsetek pacjentów reaguje jednak w sposób opóźniony. Dr Małgorzata Farnik mówi o znaczeniu natychmiastowego działania po wystąpieniu zaostrzenia i edukacji pacjentów pod tym kątem.

Ustalenie historii zaostrzeń POChP jest kluczowe dla zaplanowania odpowiedniej terapii. Tymczasem, w codziennej praktyce klinicznej występuje problem ze zgłaszaniem tych zdarzeń przez pacjentów. O skali zjawiska niezgłaszania zaostrzeń POChP w Polsce i na świecie opowiada dr Małgorzata Farnik.

POChP to jedna z najczęściej występujących chorób płuc i trzecia przyczyna zgonów na świecie. Pomimo tego, w Polsce duża część chorych nie ma rozpoznania POChP, a u dużego odsetka pacjentów pojawia się ono zbyt późno, często nawet przy ciężkim stopniu obturacji. O paradoksach związanych z epidemiologią i diagnostyką POChP opowiada dr Rafał Dobek.

O co spytać pacjenta, zbierając wywiad pod kątem POChP, aby móc dobrać optymalną do potrzeb chorego terapię? Na to pytanie odpowiadają prof. Joanna Chorostowska-Wynimko i dr Rafał Dobek.

Skala BILAG (British Isles Lupus Assessment Group) 2004 to, obok SLEDAI-2K, jedna z najważniejszych metod w codziennej praktyce klinicznej, służąca kompleksowej ocenie aktywności tocznia rumieniowatego układowego (TRU) oraz monitorowania odpowiedzi na wdrożone leczenie. BILAG 2004 oferuje szczegółową, narządową ocenę aktywności choroby, pozwalającą na precyzyjne określenie zajęcia poszczególnych układów i monitorowanie zachodzących zmian. Dzięki temu umożliwia bardziej spersonalizowane podejście do terapii i wczesne wykrywanie zmian w przebiegu TRU niż skala SLEDAI-2K.Zapraszamy do obejrzenia nagrania, w którym dr hab. n. med. Agata Sebastian szczegółowo omawia definicję i metodologię skali BILAG 2004, prezentując praktyczne aspekty jej efektywnego wykorzystania,

Skala BILAG (British Isles Lupus Assessment Group) 2004, obok SLEDAI-2K, pozostaje jedną z kluczowych metod oceny aktywności tocznia rumieniowatego układowego (TRU). W drugiej części nagrania — „Ocena SLE według BILAG — przypadki kliniczne w praktyce” — dr hab. n. med. Agata Sebastian prezentuje praktyczne zastosowanie skali BILAG 2004 poprzez analizę rzeczywistych przypadków pacjentów. Materiał skupia się na zastosowaniu zasad oceny narządowej w codziennej praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej, pokazując krok po kroku, jak interpretować objawy i zmiany kliniczne w kontekście punktacji BILAG.

Liczba eozynofilii we krwi obwodowej to najważniejszy biomarker w POChP. Ma on również znaczenie dla inicjacji i optymalizacji farmakoterapii, szczególnie włączania wziewnych glikokortykosteroidów. Więcej na ten temat opowiada prof. Joanna Chorostowska-Wynimko.